Różne

Miałem okazję uczestniczyć w konferencji Microsoft Technology Summit 2006, która odbyła się 24-25 października 2006 w Pałacu Kultury w Warszawie. Poniżej przedstawiam kilka moich subiektywnych uwag i spostrzeżeń związanych z tym wydarzeniem.

Na początek opinie o charakterze ogólnym:

1. Miejsce konferencji, ze względu na dobrą lokalizację i możliwości przestrzenne - trafnie dobrane.

2. Organizacja stosunkowo dobra (w końcu było kilka tysięcy uczestników).

3. Atrakcyjne hostessy - zwłaszcza stanowisko z Xboxami - zdjęcie :)

4. Wyżywienie na akceptowalnym poziomie (przy czym smaczniejsze od obiadów były przekąski).

5. Zbyt krótkie sesje. Według mnie lepiej byłoby zorganizować mniej - ale dłuższych sesji (jak rok temu). Godzina w większości przypadków to stanowczo za mało.

Zależało mi na jak najbardziej zaawansowanych sesjach dotyczących SQL Server 2005 - w nich też starałem się uczestniczyć. Wypadkowy poziom merytoryczny sesji, na których byłem obecny, oceniam na średnio zaawansowany. Dało się usłyszeć sporo ciekawych informacji - z drugiej strony były też sesje, na których czułem zażenowanie i znudzenie (szczególnie na sesji Tomasza Skurniaka, który m.in. nie wie jak wymawia się słowo "deny").

Mój prywatny ranking top 3 prelegentów:

1. Tomasz Kopacz
2. Maciej Pilecki
3. Rafał Łukawiecki

Top 3+1 sejse:

1. Bezpieczenstwo SQL Server 2005
2. Tworzenie wydajnych aplikacji bazodanowych z użyciem SQL Server 2005
3. Strojenie SQL Server 2005
4*. sesje Tomasza Kopacza dotycząca tworzenia aplikacji pod Windows Vista

Ogólnie rzecz biorąc konferencję należy uznać za udaną. Każdy, kto pracuje z technologiami Microsoft, powinien pomyśleć o uczestnictwie w MTS 2008.

Google wystartowało nową usługę, która kierowana jest do programistów. Wyszukiwarka Google Code Search umożliwia przeszukiwanie bazy kodów źródłowych i znajdowanie interesujących nas fragmentów. Zaawansowane szukanie pozwala na wybór różnych opcji, m.in. języka (spośród 33-ech) i rodzaju licencji.

Wyszukiwarka może posłużyć do szybkiego odnalezienia zapomnianej konstrukcji językowej i na tym - według mnie - jej zastosowanie się kończy. Kod źródłowy to sprawa wtórna - tak na prawdę liczy się pomysł, dlatego często o niebo ważniejszy jest opis/analiza jakiegoś rozwiązania, niż sama implementacja. Z tego punktu widzenia, to podstawowa wyszukiwarka Google umożliwia odnalezienie cenniejszych informacji.

C/C++, C#, VB, Java, Perl, Delphi, Python, PHP... chyba nikt nie zaprzeczy, że terminy te są wśród programistów bardzo dobrze znane. Wymienione technologie oferują wiele różnych udogodnień i generalnie każda ma coś, czym może się szczycić lub przynajmniej - wyróżniać. Na licznych grupach dyskusyjnych, forach, konferencjach lub ot tak - przy kawie - deweloperzy wymieniają się doświadczeniami, dyskutują, kłócąc się często o to, który z języków jest najlepszy.

Tymczasem, po drugiej stronie przestrzeni zdarzeń, w rejonach pozbawionych błysku fleszy i uwagi ogółu, istnieją praktycznie nieznane szerszej publiczności byty. Nie powstały po to, by być wykorzystywane, rozwijane. Najczęściej są oscentacyjną manifestacją możliwości, realizacją często zwariowanego pomysłu. Wszystkim, którzy narzekają na technologię, w której pracują, polecam małą refleksję: co byłoby, gdyby musieli zacząć programować w jednym z następujących wynalazków:

Brainfuck (Brainf*ck, BF)

Powstał około 1993 roku. Można w nim zaimplementować dowolny algorytm (zupełność w sensie maszyny Turinga), jednak jak sugeruje jego nazwa - nie jest to proste. Nic dziwnego - celem nie była czytelna składnia, tylko jak najmniejszy kompilator (240 bajtów). Program "Hello world" wygląda w BF tak:

++++++++++[>+++++++>++++++++++>+++>+<<<<-]>++.>+.+++++++.
.+++.>++.<<+++++++++++++++.>.+++.------.--------.>+.>.

Whitespace

Język ten to swoisty protest przeciwko ignorowaniu przez inne języki programowania tzw. białych znaków (spacji, tabulacji, znaków końca linii). Twórcy whitespace`a zadają pytanie: czy to, że tych znaków nie widać oznacza, że ich tam nie ma? W proteście przeciwko takiemu stanowi rzeczy - aby przywrócić równowagę - postanowili, że składnię ich języka będą tworzyły wyłącznie: spacja, tabulacja i nowa linia. Przykładowy kod:

                       
     
          
                         
                
    

To jedyny język, którego kod może być drukowany bez konieczności posiadania tuszu/tonera w drukarce. Ponadto raz zadrukowana kartka może być używana wielokrotnie.

Malbolge

Niektórzy twierdzą, że jest to absolutnie najtrudniejszy język programowania. Instrukcji języka Malbolge nie można zapisać wprost, jak to ma miejsce we wszystkich innych językach. Kod źródłowy nie jest tutaj bezpośrednio interpretowany, tylko podlega szeregowi operacji logiczno-arytmetycznych, zależnych dodatkowo od położenia danej sekwencji znaków ASCII względem pozostałej części kodu. Nic więc dziwnego, że jak dotąd najbardziej złożonym programem napisanym w tym języku był program drukujący na ekranie trzy szóstki. A prosos, nazwa tego języka pochodzi od nazwy 8 kręgu piekła z Boskiej komedii Dantego. Jeżeli w piekle programują w Malbolge`u, to poziom informatyzacji jest tam pewnie niewielki. Poniżej przykładowy program:

(=<`:9876Z4321UT.-Q+*)M'&%$H"!~}|Bzy?=|{z]KwZY44Eq0/{mlk**
hKs_dG5[m_BA{?-Y;;Vb'rR5431M}/.zHGwEDCBA@98\6543W10/.R,+O<

BeFunge

W większości języków programowania kod źródłowy nie jest zorganizowany przestrzennie. W BeFunge mamy sytuację wręcz odwrotną. Na początek prosty program w BeFunge, który losuje liczbę (wygląd przybliżony):

   vv  <      <
     2
     ^  v<
  v1<?>3v4
     ^   ^
 >  >?>  ?>5^
     v   v
  v9<?>7v6
     v  v<
     8
  .  >  >     ^
 ^<

Język ten jest bardzo intuicyjny. Występują w nim specjalne instrukcje strzałkowe (<, >, v, ^), dzięki którym w prosty sposób można sterować przejściem. To język wręcz stworzony dla operacji iteracyjnych.

Warto byłoby pewnie wspomnieć jeszcze o innych językach ezoterycznych, jak np. SMETANA czy Whirl. Nie mniej jednak prezentacja nawet kilku nietypowych realizacji pokazuje, że na świat programowania należy patrzeć w maksymalnie szerokim spektrum.